Τα Πρωινά Μετά

To Smell Uploaded by <TOORAJ> on 18 Jan 09, 8.16PM GMT

Αυτό τον καιρό που κάνω τις διορθώσεις με απασχολεί πολύ το θέμα της μυρωδιάς ενός τόπου και πώς αυτή μεταφέρεται στο χαρτί.

Όπως όλοι οι επίδοξοι γραφιάδες έχω διαβάσει κι εγώ πολύ στη ζωή μου αλλά ποτέ και καμία περιγραφή δεν με ικανοποίησε πέρα από μία εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα. Η “ανθρωπίλα“, λέξη του Καζαντζάκη(**) που όταν τη διαβάζεις νομίζεις ότι κλείνουν αυτόματα τα ρουθούνια σου και σε χτυπάει η μυρωδιά σαν τοίχος.

Άλλες περιγραφές μου κάνουν βαρετές, άλλες υπερβολικά πομπώδεις. Άλλες απλά δε με παρασέρνουν αρκετά. Στο εξαιρετικό ‘Αρωμα του Πάτρικ Ζίσκιντ(**) η μυρωδιά αυτή καθεαυτή πάντα ήταν υποδεέστερη για μένα, υπερίσχυε μονίμως η πυρετώδης ανάγκη του ήρωα.

Με απασχολεί τελευταία γιατί ξαναδιαβάζοντας το κείμενο διαπιστώνω ότι όντως περιγράφω μυρωδιές – ίσως λιγότερο συχνά από ότι πίστευα, πάντως είναι εκεί. Κι ενώ για τον Πειραιά έχω ακόμα τη μυρωδιά στη μύτη μου (σχεδόν την αγγίζω), για την Κρήτη μου έχει φύγει, πώς έγινε και την έχασα αυτή τη μυρωδιά; Έχω μια εντύπωση – ή μάλλον μια ελπίδα – ότι αν την ξαναβρώ τότε η περιγραφή μου θα είναι πιο ακριβής, πιο αληθινή και οι χαρακτήρες θα κινηθούν πιο εύκολα μέσα στην ιστορία τους (γιατί δεν είναι ιστορία μου τελικά. είναι δική τους).

Νομίζω πως τουλάχιστον για το δικό μου μικρό πείραμα εκεί εντοπίζω έναν μικρό δρόμο προς μία σχετική επιτυχία – τουλάχιστον προσωπική – με την περιγραφή της μυρωδιάς ενός τόπου στο χαρτί. Κάπου διάβασα ότι η όσφρηση είναι η πιο ισχυρή αίσθηση για ανάκληση μνήμης. Και μου έχει γίνει έμμονη ιδέα ότι αν θυμηθώ τη μυρωδιά της Κρήτης τότε η Ελένη, ο Κώστας, ο Γιάννης κι ο Ηλίας θα γίνουν λίγο πιο χειροπιαστοί.

Από την άλλη μάλλον ομφαλοσκοπώ αδίκως και εντόνως.

Αυτά, για να καταλάβεις κι εσύ ταλαιπωρημένε αναγνώστη τί τραβάω με τις διορθώσεις και σε τί μεταφυσικό επίπεδο έχουν φτάσει τα πράγματα.

————–
** Σημειώνω ότι κάθε φορά που αναφέρω τεχνίτες (με όλη την μεγαλειώδη σημασία της λέξης) όπως ο Καζαντζάκης κι ο Ζίσκιντ ντρέπομαι αρκούντως.

Written by Σοφία