Τα Πρωινά Μετά

Καμιά φορά με ρωτάνε γιατί Τα Πρωινά Μετά έχουν τόσες πολλές σκηνές στην Κρήτη – ή ίσως η πιο σωστή ερώτηση να είναι, γιατί όλα όσα πάνε την ιστορία μπροστά γίνονται στην Κρήτη.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που ένα νησί είναι ιδανικό μέρος για να εξελεχθεί μια ιστορία – θα σας τους πω άλλη φορά.

Σήμερα όμως ήθελα να σας πω τί μου συναίβει την προηγούμενη εβδομάδα που πήγα στα Ανώγεια.

Δεν ξέρω αν έχετε πάει στα Ανώγεια, αλλά αν σας δωθεί ποτέ η ευκαιρία μην παραλείψετε να πάτε. Κυρίως να περπατήσετε στους δρόμους, να φάτε εκεί (το φαγητό είναι ξακουστό) και να πιείτε καφέ στην πλατεία. Μπορεί να πετύχετε κι έναν από τους πιο ξακουστούς μαντιναδολόγους της Κρήτης – αλλά αυτό είναι ιστορία για μια άλλη φορά.

Εξαντλημένοι από τη διαδρομή κάτσαμε να φάμε στον Αητό - που μας τον σύστησε γυναίκα που δηλώνει “του κρέατος”. Πρόκειται για εγγυημένες προτάσεις όπως καταλαβαίνετε – αυτές που δεν είναι να εμπιστεύεσαι δηλώνουν “της σαλάτας”.

Να μη σας τα πολυλογώ, κάθησε μαζί μας κι ήπιε μια ρακή ένας άντρας 23 χρονών – που αν του έβγαζες το μουστάκι και ξεχνούσες ότι είχε παιδί θα τον έλεγες κοπέλι ούτε στα 18 του.

Ρώτησε από που είναι ο συνοδός μου και μετά ρώτησε από πού είναι η κοπελιά, αφού “δεν είναι από την Κρήτη.”

- Είδες; – είπα στο συνοδό μου εφόσον είχαμε σχετική συζήτηση πριν. Μόλις με βλέπουν με νομίζουν από την Κρήτη αλλά μόλις ανοίγω το στόμα μου καταλαβαίνουν ότι δεν είμαι από δω.

Και γελώντας ο Ανωγειανός είπε:

- Ε άμα είν’ έτσά να μη μι’λείς.

Γελάσαμε πάρα πολύ, αλλά κατεβαίνοντας τα γυμνά βουνά πάλι προς το Ηράκλειο αναμασούσα τη φράση σκεφτική.

Ο Ανωγειανός που ήπιε τη ρακή μαζί μας και γέλασαν τα νεαρά του μάτια χωρίς ούτε μία φορά να συναντήσουν τα δικά μου βρήκε αυθόρμητα και ευχάριστα την πιο απλή και σύντομη λύση. Δεν είχε “να μάθω” να μιλώ με Κρητική προφορά, δεν είχε “θα συνηθίσω”. Απλά και ξεκάθαρα. Είχε “να μη μι΄λείς” – με το Ανωγειανό το λάμδα να ρέει από τη γλώσσα σα ρυάκι.

Κάπως έτσι είναι κι η Κρήτη. Γελαστή, νέα, αρχαία, ξεκάθαρη, απότομη, ευχάριστη, βαθιά.

Και οι ιστορίες που θέλουν να είναι καλές, σε τέτοια μέρη πρέπει να πλέκονται.

Written by Σοφία