Category Archives: Αποσπάσματα

Η Μάγδα

Ταγμένος χαρακτήρας – στο είπα κορίτσι ότι θα εμφανιστείς στην Κρήτη, και κάπου εκεί γυρνάει και μια άλλη γνωστή σου.

Στη Χερσόνησο έπιασαν μια μέρα κουβέντα με μια ξανθούλα από τον Πειραιά
- Στο Πειραιά μένεις και σε γνωρίσαμε στην Κρήτη;
- Α είμαι διεθνών σπουδών, δεν έχω όρια. είπε πονηρά και έκλεισε το μάτι στο Γιάννη.
- Και τί κάνεις εδώ Μάγδα; τη ρώτησε ο Γιάννης κι έγειρε το σώμα του προς το μέρος της.
Ήταν διακοπές η Μάγδα και έμενε σε μια φίλη της στη Χερσόνησο. “Κι είναι περιβόλι πανάθεμα την” είπε ο Γιάννης στην Ελένη την άλλη μέρα όταν η Ελένη παρατήρησε ότι η Μάγδα είναι μεγαλύτερη.
- Μην την ακούς αγόρι μου η γριά η κότα έχει το ζουμί, είπε ο Ηλίας χτυπώντας τον στην πλάτη.
- Ε όχι και γριά ρε παιδιά, στα τριάντα είναι.
- Ερωτεύτηκες;
- Ας μην υπερβάλουμε, είπε ο Γιάννης σοβαρεύοντας και γελάσανε.

(…)

Η Ελένη τους παρατήρησε όλο το βράδυ κι αναρωτήθηκε πού θα ήταν εκείνη σε δέκα χρόνια – τόσο μεγάλη της φαινόταν η απόσταση, τόσο άπιαστη κι όμως τόσο εύκολη να χαρτογραφηθεί. Πτυχίο το Σεπτέμβριο, δουλίτσα, διαμερισματάκι, ρουτίνα. Ζήλεψε το λεπτό χιούμορ της Μάγδας και τη δουλειά της “ηθοποιός αλλά σας το λέω. Έτσι και τελειώσει το Καλημέρα Ζωή όπως συζητιέται δε με βλέπω να κάνω τηλεόραση ποτέ”. (…) Και ζήλεψε πάνω από όλα το πώς οι δυο γυναίκες μιλούσαν μεταξύ τους, το πώς θυμόντουσαν παλιές ιστορίες και τις διηγούνταν στο τραπέζι γελώντας – λες και ήταν η φιλία κάτι το απλό που είχαν ξεκλειδώσει.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 23.147 λέξεις

Συνέχεια.

Είναι έτσι κάτι παρέες, κάτι συντροφιές, κάτι στηρίγματα ο ένας του άλλου, που καλύπτονται με χρυσόσκονη – με ένα πέπλο μεγάλων και ηρωικών στιγμών του παρελθόντος, των ημερών που ζήσανε και μεγαλώσανε μαζί, των δεσμών που χτίζονται στα εφηβικά σου χρόνια, των υποσχέσεων που δίνονται έμμεσα στις κουβέντες, τις φιλοσοφίες και τις ηθικές διακυρήξεις των δεκαέξι και των δεκαεφτά σου. Το δημιούργημα – η Παρέα με το Π κεφαλαίο και τη λέξη υπογραμμισμένη ήταν σημείο αναφοράς για όλους τους – για κάποιον λιγότερο για άλλον περισσότερο – και την υπερασπίζονταν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι το κάνουν.

(…)

Πέφτει για ένα μεσημεριανό ύπνο πριν γυρίσουν τα αγόρια και σηκώνεται αφού έχουν έρθει. Ο Κώστας κοιμάται γυμνός δίπλα της, η πλάτη του ιδρωμένη, το πάνω χείλος του να φουσκώνει ελαφρά. Η Ελένη χαζεύει το δέρμα του, καστανό, απαλό. Δέρμα που έχει αφήσει σημάδια με τα νύχτια της, που έχει περάσει τη γλώσσα της από τη σπονδυλική του στήλη. Περνάει τα δάχτυλα της από τη μέση του και μένει απορημένη, πώς το λάτρεψε έτσι αυτό το σώμα κάποτε, τί έγινε, τί συναίβει. Ο Κώστας νιώθει το χάδι και τραβιέται μέσα στον ύπνο του, απομακρύνεται από κοντά της και μένει η Ελένη με το χέρι της απλωμένο σε κενό χώρο. Κι εκείνη τη στιγμή – εκείνη τη μία σκοτεινή στιγμή – σηκώνεται η θύελλα μέσα της.

(…)

Ο Ηλίας κι ο Γιάννης παρατήρησαν τις επόμενες μέρες εμβρόντητοι την επιθετικότητα της, τον εκνευρισμό της, τον προσεκτικό και μεθοδικό κατακερματισμό όλων όσων έλεγε ο Κώστας, την καλά μελετημένη ειρωνία, την χαιρεκακία που έλαμπε πίσω από τα μεγάλα μαύρα γυαλιά ηλίου.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 20.575 λέξεις

Συνέχεια.

Ήταν τόση η ζέστη που ούτε για τάβλι δεν ήταν η κατάσταση. Μείνανε να συζητάνε κοινοτυπίες και φιλήθηκαν στα μάγουλα πριν ο Ηλίας πάει να δει “κάτι φίλους” κι η Ελένη ανηφορήσει την Θεμιστοκλέους προς το σπίτι του Κώστα. Δεν υπήρχε περίπτωση να ανέβει όλα τα σκαλιά απέναντι από το Φλοράλ μ’αυτή τη ζέστη. Σκέφτηκε να κατέβει στον Πειραιά αλλά δεν άντεχε ούτε στη σκέψη του Ηλεκτρικού κι έτσι αποφάσισε να πάρει φράουλες και κανα καρπούζι από το μανάβικό στην Καλλιδρομίου και να πάει να τον τραβήξει λίγο από τις σημειώσεις. Περπάτησε από τα πεζοδρόμια που είχαν σκιά αλλά ο ζεστός αέρας της έκοβε την ανάσα. “Ένα ντουζάκι να κάνω” – σκέφτηκε και τάχυνε λίγο το βήμα της για να φτάσει και να πάρει αγκαλιά το κλιματιστικό. Στη γενία της Ερεσού ένας πιτσιρικάς αδύνατος σα σουβλί κοιμόταν στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. “Πρεζάκι” σκέφτηκε η Ελένη και τρόμαξε στη σκέψη ότι μπορεί κι ο Ηλίας να είχε ξεκινήσει περιπέτειες με σκληρές χημείες.

(…)

Κι η πόλη η ίδια της φάνηκε ήσυχη, μέσα στη ζέστη του μεσημεριού και στην απουσία ζωής από τους πυρακτωμένους δρόμους. Μόνο όταν έφτασε σπίτι – ο πατέρας της ακόμα στην εταιρία – και μπήκε κάτω από το κρύο νερό του ντους κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά. Γιατί δε μπορούσε να κλάψει. “Να κλάψω, αν κλάψω θα περάσει”. Αλλά δάκρυα δεν είχε, μόνο ένα μούδιασμα και μια ενοχή …

(…)

Η Άννα και η Ελευθερία ήταν φίλες λίγα χρόνια και η Ελένη κατάλαβε ότι είχαν μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να απλοποιούν την όποια περιπλοκότητα έδινε στο σεξ ο περισσότερος κόσμος χωρίς δεύτερη σκέψη. Και χωρίς να καταλάβει πώς, ζήλεψε αυτή την χωρίς ενοχές ελευθεριότητα. Από το δωμάτιο που κοιμόντουσαν οι Άννα και η Ελευθερία σε δυο μονά κρεββάτια βγαίναν αγουροξυπνημένοι νεαροί τα πρωινά κι η Ελένη το διασκέδασε ιδιαίτερα όταν έφτιαξε καφέ για ένα ζευγάρι που την πέτυχε στην κουζίνα όταν πατώντας στις μύτες κατευθύνθηκαν προς την εξώπορτα κι η Ελένη τους είπε το ηχηρό καλημέρα χαμογελώντας ευγενικά.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 16.883 λέξεις

Έπεσε βιαστική δουλειά παιδιά και τώρα τρέχουμε με ρυθμό και χάρη να προλάβουμε.

Συνέχεια.

Η Ελένη βρήκε το δωμάτιο ζεστό, ασφυκτικά ζεστό και πνιγηρό. Έμεινε να κοιτάει το ταβάνι, το σώμα της να φλέγεται από επιθυμία – να έχει στα μπράτσα της την αίσθηση από τα χέρια του Κώστα, το χρώμα του δέρματος του που φαινόταν από τα δύο ανοιχτά κουμπιά του πουκαμίσου του, το πράσινο των ματιών του όταν μέσα στο κλαμπ την κοίταξε έξαλλος, τα βελούδινα σημεία της πλάτης του όταν καθόταν στην άμμο και χάζευε τη θάλασσα. Η εξάντληση της βραδιάς της φάνηκε μακρινή – είχε μια εντύπωση πως έπρεπε να κλαίει αλλά δεν μπορούσε να αισθανθεί λύπη ή απελπισία – μόνο θυμό και επιθυμία που τα αισθανόταν στο στομάχι της, στις ρόγες της, στα ευαίσθητα σημεία του δέρματος της στους μηρούς της.

(…)

… Τον παρακολουθούσε είναι αλήθεια. Έγινε πολύ πιο παρατηρητική γύρω του αλλά η Μαρία της είπε ότι ήταν άδικος κόπος.
- Με όλες τις μαλακίες που παίρνει εκτός από τα χάπια του τί να καταλάβεις; είπε στην Ελένη ένα βράδυ που ήταν ιδιαίτερα εκνευρισμένη.
- Δεν πρέπει να κάνουμε κάτι;
- Και τί να κάνουμε; Πρέπει να το βρει μέσα του. Κι εγώ που τον αφήνω να επιστρέφει κακό του κάνω – είπε η Μαρία κοιτώντας το κενό και σβήνοντας το τσιγάρο της σαν να την είχε προσβάλει προσωπικά. Εκείνο το βράδυ φλέρταρε έντονα με κάποιον που της μίλησε στο μπαρ που πήγανε κι η Ελένη σήκωσε τα φρύδια της κοιτώντας την αλλά δεν έθιξε το θέμα – ακόμα κι όταν η Μαρία έφυγε με τον αξύριστο νεαρό κι η Ελένη πήρε μόνη της ταξί για το σπίτι..

(…)

Ο Κώστας ήταν μεθοδικός εραστής και σε στιγμές μεγάλης κάβλας απόλυτα σκληρός. Έμαθε την Ελένη σχετικά γρήγορα και του άρεσε να τη βλέπει να παραληρεί στα χέρια του. Άλλες φορές πάλι ήταν γρήγορος και ανελέητος – τελείωνε όπως τον βόλευε και όπως του άρεσε κι η Ελένη έμενε λίγο ζαλισμένη και καθόλα ανικανοποίητη. Μα πάνω από όλα ο Κώστας ήταν παράτολμος κι η Ελένη ανίκανη να του πει όχι.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 13.735 λέξεις

Συνέχεια.

Καθισμένες στην εκκλησία στο πεζουλάκι, με τα πόδια να αιωρούνται στο κενό της έλεγε την ιστορία του Δία που μαγεμένος από την Κρήτη πάντα γύριζε εκεί.
- Και πού τον έκρυψαν το Δία όταν ήταν μωρό μαμά;
- Ε εκεί πέρα, βλέπεις;
και της έδειχνε το μελαχρινό χέρι με τα λεπτά δάχτυλα πέρα προς το Λασίθι και φανταζόταν η Ελένη μια σπηλιά μυστηριακή και ζεστή και φιλόξενη που πήρε ένα παιδί και το μεγάλωσε στην ασφάλεια και το απαλό φως που έχουν τα μέρη κάτω από τη γη.

(…)

… ο Σήφης εμφανίστηκε κεφάτος να πάρει την Ελένη να πάνε για φαγητό στη Μίλατο. Τους χαιρέτησε χαμογελαστός και κράτησε την πόρτα της αυλής ανοιχτή για να περάσει η Ελένη φεύγοντας. Φάγανε ψάρι και της είπε για το Πολυτεχνείο και τα Χανιά και τη ζωή του εκεί. Η Ελένη έμεινε με την εντύπωση ενός άντρα με σκέψη καθαρή και ευθεία σαν τόξο. Περάσανε τρεις – τέσσερις μέρες μαζί στην παραλία, σε κάποιο καφενείο σε ένα χωριό απομακρυσμένο, σε μικρά μπαρ του Ηρακλείου που ο Σήφης χαιρετούσε γνωστούς και φίλους και σύστηνε την Ελένη με ένα χέρι στον ώμο της ή στη μέση της αφημένο. Της θύμισε λέξεις κρητικές ψιθυριστά και γελαστά, χάιδεψε το λαιμό της με τρυφερά δάχτυλα. Μα η Ελένη είχε ανοιχτούς λογαριασμούς αλλού και κάπως έβλεπε τους δυο τους σαν από απόσταση.

(…)

Ο Κώστας την περίμενε ακουμπισμένος στην κάσα της πόρτας όταν βγήκε από το μπάνιο τυλιγμένη στην πετσέτα.
- Δεν πήγες για μπάνιο εσύ;
Έτριψε το πρόσωπο του – αξύριστος κάποιες μέρες, τα μάτια του κόκκινα.
- Ντύσου. και το είπε με έναν τρόπο που δε σήκωνε αντίρρηση – κάτι το σκληρό και επιτακτικό στη φωνή του, ίσως και κάτι λίγο απελπισμένο κρυμμένο στους βαρύς τόνους.
- Κώστα…
- Ντύσου. Και βάλε αθλητικά. Θα πάμε στο Γιούχτα. Κατέβηκε το σκαλί της πόρτας της και έκλεισε την πόρτα κοιτώντας τη στα μάτια.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 10.188 λέξεις

Συνέχεια.

Περιπλανήθηκαν στο αχανές πλοίο, ήπιαν καφέ και κάναν σχέδια για την Κρήτη κάπως διστακτικά. Η Ελένη είχε να πάει από παιδί κι όλοι οι άλλοι δεν είχαν πάει ποτέ. Ήταν ένα ταξίδι κανονισμένο ως σημείο αναφοράς, το τελευταίο καλοκαίρι πριν ξεκινήσει η ζωή τους μετά το σχολείο, έτσι το είχαν στο μυαλό τους, ένα καλοκαίρι ακόμα μόνο δικό τους.

(…)

Ήταν η Κρήτη γύρω τους ήσυχη, το Ηράκλειο κοιμισμένο πέρα από το λιμάνι, με μια ζέστη που έσφιγγε την αναπνοή τους. Περνούσε το νησί από τα παράθυρα σε τόνους γαλάζιους και γκρίζους – ακόμα και τα χωράφια και τα βουνά, έπαιρνε την ήρεμη και βαθιά ανάσα του ύπνου ο τόπος γύρω τους. Στα αυτιά τους έπεσε ο βελούδινος βόμβος ενός τοπίου σε νηνεμία και κάθισαν ήσυχοι να παρακολουθούν την πλάση. Ο Ηλίας μέσα στο αυτοκίνητο κοιμήθηκε επιτέλους στηριγμένος στον ώμο της Ελένης και έλυσε το μαγικό όταν ακούστηκε να ροχαλίζει κι οι άλλοι ξέσπασαν στα ασυγκράτητα γέλια της εξάντλησης.

(…)

Μια μικρή πλάνη του συστήματος… καθώς το νησί γύρισε πλευρό για να κοιμηθεί το τελευταίο όνειρο του ξημερώματος και περίμενε τους τέσσερις που ήταν στο κατώφλι της ενηλικίωσης, με την ορμή της εφηβείας να τους κυνηγάει κατά πόδας.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 9.117 λέξεις

Συνέχεια.

… κλάψανε ατελείωτα βράδια, ήπιανε μπύρες φωνάζοντας σε έρωτες των κάποιων μηνών, τσακώθηκαν, χτυπησαν πόρτες πίσω τους, ξεροσταλιάσαν να περιμένουν κάτω από μπαλκόνια και παράθυρα, κάναν κοπάνες και πήραν δύο λεωφορεία για να βρεθούν σε κάποιο σχολείο στα Πετράλωνα την ώρα που σχολούσε κάποιος ή κάποια. Πληγώσαν και πληγώθηκαν, περίμεναν με την ψυχή στο στόμα σε κάποια γωνία, σκαστοί από φροντιστήρια και σχολείο κάναν αγχωμένο σεξ σε κάποιο σπίτι ή σε κάποιο ξενοδοχείο, αβέβαια, στυλιζαρισμένα, και καλά μεγάλοι εραστές. Και καλά.

(…)

Αν τους ρωτούσες σήμερα για πιο λόγο ακριβώς έγιναν οι άνθρωποι που έγιναν θα σου έλεγαν για την κληρονομικότα, για τις συνθήκες, για την παιδεία, για τις εμπειρίες και ίσως να ξέχναγαν την υποχρέωση και το σημάδι που άφησαν πάνω τους οι βραδιές στο παρκάκι, οι ατελείωτες φιλοσοφίες περί φιλίας, ζωής, τιμής και ηθικής, τα όνειρα για το πανεπιστήμιο και τη ζωή και την τέχνη, τους τσακωμούς με τις άλλες παρέες, την πεταλούδα στην τσέπη του Ηλία από τη μέρα που τον στρίμωξαν οι βαρύμαγκες πίσω από την ΕΛΑΙΣ στην Πειραιώς, τα τρίφυλλα τσιγαριλίκια που έσκαγε πάντα πρώτος ο Κώστας και ρουφούσε διστακτικά λίγοκαι ο Γιάννης, με την Ελένη σε απαγορευτικό φούντας – “είσαι μικρή εσύ, δεν κάνει ακόμα” – μέχρι μια βραδιά που κάναν ένα μονοφυλλάκι με τον Ηλία και άκουσαν τα γέλια της όλα τα Βοτσαλάκια.

Σχόλια εμψύχωσης (όπως) πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Η Ευαγγελία

Η Ευαγγελία είναι ένας από τους χαρακτήρες του βιβλίου (εκτός των τεσσάρων βασικών) και λέγεται Ευαγγελία πολύ απλά επειδή ο 100ος άνθρωπος που γράφτηκε στη σελίδα του “Τα Πρωινά Μετά” στο facebook ονομάζεται Ευαγγελία (και επίσης @EvaNtouli)

Της υποσχέθηκα ένα μικρό απόσπασμα στο οποίο να εμφανίζεται η ηρωίδα. Ιδού.

Στο σινεμά είδαν το Νεκρό και πέρασαν το βράδυ μετά πίνοντας καφέ και συζητώντας με στημένη σοβαρότητα τί ήθελε να πει ο ποιητής. Ο Κώστας συζήτησε ώρα με την Ευαγγελία που χαμογελούσε απλόχερα, ένα κορίτσι με καστανόξανθα σπαστά μαλλιά και ροζ σκιά στα βλέφαρα της, οι δύο της κυνόδοντες λίγο πιο μπροστά από τα υπόλοιπα δόντια της πράγμα που σε έκανε να παρακαλάς να γελάσει για να μπορείς να κοιτάς το στόμα της.

(…)

Ο Κώστας κρατούσε την Ευαγγελία σε μία κάποια απόσταση, ήταν πιο βαρύς άλλωστε, πιο σκληρός. Εκείνη απλά χαμογελούσε το κοριτσίστικο γέλιο της και τον κοιτούσε με την επιτηδευμένη άνεση του ερωτευμένου κοριτσιού – με την απελπισία να αχνοφαίνεται πίσω από τον τρόπο που πίνει τον καφέ της, από το χαμόγελο της, από το παιχνίδι που έκανε πλέκοντας τα δάχτυλα της στις καστανόθανθες τούφες της. Είχε ένα πρόσωπο οβάλ και χλωμό, με μάτια μελί και φρύδια τοξοτά που της έδιναν ένα ύφος μόνιμης έκπληξης – ένα ‘πρόσωπο ειλικρινές’ σκεφτόταν η Ελένη – που γινόταν διάφανη απόδειξη του τί σκεφτόταν η Ευαγγελία κάθε φορά που ο Κώστας έδειχνε να αδιαφορεί.

Ελπίζω Ευαγγελία να σου αρέσει η συνωνόματη και ευχαριστώ πολύ για την ευγενική προσφορά του ονόματος σου στον αγώνα των 50.000 λέξεων.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 7.613 λέξεις

Συνέχεια.

Η Ελένη περπατούσε μαζί του καμιά φορά μέχρι τον παραπάνω δρόμο, για να πάρει ο Ηλίας τηλέφωνο την Άννα – ακόμα τα είχανε εκείνο το καλοκαίρι κι ο Ηλίας την έπαιρνε ευλαβικά κάθε βράδυ στις 8 στην Ικαρία. Η Ελένη στεκόταν λίγο παρακεί κάπως διακριτικά μα άκουγε το γέλιο του Ηλία να κυμματίζει πάνω από τις ακόμα ζεστές πλάκες του πεζοδρομίου και ίσως τότε να ήταν που άρχισε να τον αισθάνεται τόσο φιλικά- τότε που αντιλήφθηκε κάπως ασυνείδητα την αντίθεση του Ηλία με τους άλλους δύο, την επιτακτική του ανάγκη για παρέα και γέλιο και στιγμές μοιρασμένες.

(…)

Η Ελένη άφησε τον Κώστα και τον Γιάννη να συζητάνε το επόμενο τους θέμα, την ποιητική αξία των Ξύλινων Σπαθιών σε σύγκριση με τα Υπόγεια Ρεύματα όταν παρατήρησε ότι ο Ηλίας ήταν αλλού. Όταν οι φωνές – “να τη χέσω τη Φωτιά στο Λιμάνι, δεν πιάνει μία μπροστά στο Σαν Φως” – έγιναν κάπως ανυπόφορες και την ξύπνησαν από τον λήθαργο της παρατήρησης χτύπησε τον Κώστα στο γόνατο και παρέδωσε με θαυμασμό.
- Ρε σεις εδώ υπάρχει αίσθημα, κι έδειξε με μια κίνηση του χεριού τον Ηλία.
Το μούτρο του Ηλία συμμαζεύτηκε σε μία εσπευσμένη σοβαρότητα αλλά οι άλλοι τον κοιτούσαν με τέτοια απορία που δεν άντεξε και έσκασε σε γέλια.

(…)

Με την άνοιξη είχαν κουραστεί αφόρητα από την ατελείωτη πίεση των μαθημάτων. Η πόλη άνθιζε διακριτκά και δειλά ανάμεσα στο τσιμέντο γύρω τους, το παρκάκι πρασίνισε πάλι και οι εφηβικές ορμόνες τους μπήκαν σε κατάσταση διαρκούς πανικού. Ο Ηλίας με τη Μαρία περνούσαν μαζί περισσότερο χρόνο από ποτέ και με τους μήνες αντί να ηρεμεί ο έρωτας όλο και φούντωνε. Ο Ηλίας φρόντιζε να κρατάει την Παρασκευή για την παρέα τουλάχιστον και βρίσκονταν και μέσα στην εβδομάδα όσο προλαβαίνανε ανάμεσα στα μαθήματα και το σχολείο. Η Ελένη έβλεπε τον Γιάννη κάθε μέρα πηγαίνοντας και γυρνώντας από το σχολείο και οι συζητήσεις τους γύριζαν γύρω από την ατελείωτη κόντρα Ζαννείου – Πολυκλαδικού και τα μαθήματα. Στα διαλείματα βρίσκονταν στο “καπνιστήριο” στο προαύλιο του Πολυκλαδικού όποτε προλαβαίνανε.

Σχόλια εμψύχωσης πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook

Απόσπασμα: 5.936 λέξεις

Ολίγον λιγότερες σήμερα – είχα τρεχάματα.

Είναι περίεργο αλλά εκείνο το καλοκαίρι ήταν η εποχή που δέθηκαν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη αλλά και η εποχή που είπαν τα λιγότερα πράγματα για τον εαυτό τους και τις συνθήκες τους από οποιαδήποτε άλλη. Σαν τυφλοπόντικες μυρίζανε ο ένας τα χνώτα του άλλου σχεδόν και αποφασίσαν ότι ταιριάζουν χωρίς να χρειαστούν άλλες λεπτομέρειες. Ο κόσμος που περιείχε γονείς και λεπτομέρειες άλλες – που φάνταξαν πιο σημαντικές πολύ αργότερα – ήταν ο κόσμος του Σεπτεμβρίου, του σχολείου, του προγράμματος. Στις βραδιές του Πειραιά, στις βραδιές στο παρκάκι ο καθένας τους ήταν ένας και οι συνθήκες τους έμεναν σπίτι όταν έκλειναν την πόρτα πίσω τους. Κι έτσι γίναν ο ένας κομμάτι του άλλου χωρίς να καταλάβουν πώς.

(…)

Οι υπόλοιποι συζητούσαν κάτι για την περίφημη εναλλακτική ελληνική ροκ σκηνή.
- Ο Αγγελάκας είναι ποιητής.
- Σκατά στα μούτρα του είναι.
- Ρε έχεις προσέξει τους στίχους ποτέ;
Συνήθως αυτή ήταν συζήτηση στην οποία ο Ηλίας θα χωνόταν με πάθος και διάθεση. Είχε τις άπειρες κασσέτες και ήξερε κάτι ελληνικά γκρουπάκια που οι άλλοι δεν είχαν ξανακούσει ποτέ. Εκείνο το βράδυ όμως έμεινε ήσυχος και χαμογελαστός – πέρα από ένα ‘γεια’ δηλαδή που είπε στην αρχή, κι αυτό κάπως με το ζόρι.

(…)

 

Είναι προνόμιο, ή πρόβλημα, χαρακτηριστικό οποιασδήποτε παρέας μετράει κορίτσια στα μέλη της ότι οι ερωτήσεις γίνονται πάντα πιο επίμονες και πιο προσωπικές. Εκεί που τα αγόρια μπορεί να είναι ευχαριστημένα με μία κίνηση των ώμων και ένα “ε, γνώρισα μια γκόμενα” και το θέμα να μείνει εκεί αντιθέτως οι κοπέλες της συντροφιάς θα μπούνε σε αυτόματη αποστολή εύρεσης πληροφοριών και υλικού – κυρίως συναισθηματικής φύσεως.

Σχόλια εμψύχωσης πάντα ευπρόσδεκτα.

——————-
Δες την ανάρτηση με τις εξηγήσεις αν μπλέχτηκες.
Δες όλα τα αποσπάσματα από Τα Πρωινά Μετά.

Κάνε μου την τιμή στη σελίδα του Τα Πρωινά Μετά στο facebook